0

Educatie voor iedereen

EDINBURGH – De kans is niet heel groot dat in december 2015 de doelstelling uit de Millennium Development Goals (Millennium Ontwikkelingsdoelen, MDGs) zal zijn bereikt om ieder kind in de leerplichtige leeftijd ook daadwerkelijk naar school te laten gaan. Nu kinderen in Gaza, Syrië, Irak en Nigeria de afgelopen maanden letterlijk in de vuurlinie hebben gelegen, had de enorme omvang van het probleem niet duidelijker kunnen zijn. Het vervullen van de belofte van universele educatie vereist immers dat zelfs degenen in de moeilijkste omstandigheden, zoals kindervluchtelingen en kinderen in oorlogszones, veilig een basiseducatie kunnen verkrijgen.

Uit academisch onderzoek blijkt dat geen enkel land duurzame voorspoed kan verwezenlijken – en dat geen enkel land de zogenoemde 'middle-income trap' (de val van de middeninkomens) – kan vermijden zonder grootschalige investeringen te plegen in onderwijs van hoge kwaliteit. Dit geldt vooral voor de hedendaagse kenniseconomieën, waarin bedrijven zichzelf niet alleen op basis van hun fysieke kapitaal maar ook op grond van hun menselijke kapitaal waarderen, en waarin aandelenbeurzen naast het fysieke ook het intellectuele kapitaal op waarde proberen te schatten.

Erdogan

Whither Turkey?

Sinan Ülgen engages the views of Carl Bildt, Dani Rodrik, Marietje Schaake, and others on the future of one of the world’s most strategically important countries in the aftermath of July’s failed coup.

Educatie is lang beschouwd als de voornaamste garantie voor inkomen, rijkdom, status en veiligheid. Toch zijn miljoenen mensen consequent buiten beeld gebleven, en heeft bijna de helft van alle kinderen in de wereld nog steeds geen toegang tot basiseducatie.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er aanzienlijke vooruitgang is geboekt in de eerste vijf jaar nadat de MDGs werden geïntroduceerd, waarbij de deelname aan het primair en lager secundair onderwijs jaarlijks met 1,5% is toegenomen. Als dit tempo was volgehouden, zou het wereldwijde participatiepercentage in 2022 9% hebben bedragen, terwijl het ten zuiden van de Sahara gelegen deel van Afrika dit niveau in 2026 zou hebben bereikt.

Maar na 2005 stokte de vooruitgang. Als gevolg daarvan voltooit nu slechts 36% van de kinderen uit de armste landen van de wereld het lager secundair onderwijs. Tegen 2030 zal dat percentage zijn gestegen, maar niet verder dan tot 54%.

Het is niet verrassend dat meisjes in plattelandsgemeenschappen met de grootste problemen worden geconfronteerd. Vandaag de dag krijgt ongeveer driekwart van alle meisjes geen fundamentele basiseducatie; in 2030 zal dat ongeveer de helft zijn. Zo'n 90% van de meisjes is vandaag de dag niet in staat hun secundaire educatie te voltooien; in 2030 zal dat cijfer slechts met 20% zijn gedaald. En terwijl jongens uit het ten zuiden van de Sahara gelegen deel van Afrika tot 2069 zullen moeten wachten op universele toegang tot primair onderwijs, zullen meisjes tot 2086 moeten wachten. Als de huidige trends aanhouden, zal het nog bijna een eeuw duren voordat alle meisjes in dat deel van Afrika toegang hebben tot lager secundair onderwijs.

Niets van dit alles komt overeen met de belofte van de wereldleiders om de talenten van alle kinderen in de wereld te ontwikkelen. Uit een recent onderzoek blijkt dat Afrika in termen van onderwijskansen zó ver achterop ligt, dat in 2025 slechts 2% van de jong-volwassenen van begin dertig in Rwanda, Tsjaad, Liberia en Malawi – en slechts 3% in Tanzania en Benin – een universitaire opleiding zal hebben genoten. Dergelijk lage niveaus van tertiaire educatie maken het niet alleen onmogelijk om gekwalificeerde docenten voor de komende generatie in te huren, maar ook om medische centra en klinieken van volledig opgeleide gezondheidsprofessionals te voorzien, waardoor de vicieuze cirkel van slecht onderwijs, slechte gezondheid, werkloosheid en armoede in stand wordt gehouden.

Uiteraard kunnen wellicht een paar Afrikaanse landen – zoals Algerije, Nigeria en Egypte – aan de trend ontsnappen. Maar zelfs in Zuid-Afrika – momenteel het meest geavanceerde land van het comtinent – zal in 2045 op zijn hoogst 10% van de jong-volwassenen een universitaire opleiding hebben voltooid.

Intussen draagt een stoutmoedige educatiecampagne in Pakistan, onder leiding van Malala Yousafzai, ertoe bij dat het percentage jong-volwassenen met een tertiaire opleiding, dat in 2010 op een armzalige 7% stond, is toegenomen. Maar de winst is relatief schamel; zelfs in 2045 zal het percentage waarschijnlijk nog niet hoger liggen dan 15%. Nepal zal naar verwachting een snellere groei van de tertiaire educatie ervaren, maar het lagere uitgangspunt betekent dat het niveau in dit land in 2045 vermoedelijk rond de 16% zal liggen.

Zelfs een grote opkomende economie als India zal tussen 2010 en 2045 met slechts 11% vooruitgaan, zodat een peil van slechts 23% zal worden bereikt – ver beneden het peil dat wordt gesuggereerd door de mondiale reputatie van zijn instellingen voor hoger onderwijs. Intussen zal in Singapore, Zuid-Korea en Japan het aandeel jong-volwassenen met een universitaire opleiding op 80 tot 90% komen te liggen.

De veronderstelling dat economische ontwikkeling en technologische vooruitgang de kansen voor iedereen onvermijdelijk zullen doen toenemen is weinig meer dan wensdenken. In werkelijkheid zullen de educatieve – en dus economische – kansen de komende jaren steeds ongelijker worden verdeeld.

Maar de echte kloof is niet die tussen degenen die een goede of een minder goede opleiding hebben genoten, maar die tussen degenen met toegang tot onderwijs en degenen die die toegang willen. Deze reeds lang genegeerde mensen zullen druk blijven uitoefenen op regeringen en internationale organisaties, tot het fundamentele recht van een ieder op onderwijs wordt gerespecteerd. De volgende halte in hun campagne is de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York, waar honderden jongeren uit alle landen zich zullen verzamelen om van de wereldleiders verandering te eisen.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Nu de schooldeuren over de hele wereld weer open gaan moet de internationale gemeenschap haar belofte nakomen om ieder kind, waar dan ook, de kans te geven door die deuren naar binnen te lopen.

Vertaling: Menno Grootveld