9

Regel het toezicht op migratie

DHAKA – Op de bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties vorig jaar beloofden wereldleiders om samen te werken om een veilige, ordelijke, regelmatige, en verantwoordelijke migratie te garanderen. Ze zullen dit jaar meer moeten doen om deze belofte in te willigen.

De lidstaten van de VN erkennen de vele voordelen van migratie, inclusief zijn rol in het stabiliseren van de mondiale arbeidsmarkt, het verspreiden van kennis en ideeën, het creëren van diasporas die groei en investeringen aanjagen, en het in stand houden van economieën wereldwijd door geldzendingen, die voor de gezondheidszorg, onderwijs, en woonlasten van familie in het thuisland betalen.

Chicago Pollution

Climate Change in the Trumpocene Age

Bo Lidegaard argues that the US president-elect’s ability to derail global progress toward a green economy is more limited than many believe.

Maar deze voordelen zijn makkelijk verspeeld wanneer migratie niet verantwoordelijk en in een geest van samenwerking overzien wordt, zoals we recent hebben kunnen zien bij de crises in de Middellandse Zee, de Andamanse Zee, de Midden-Amerikaanse corridor, de Sahel, en de Hoorn van Afrika.

Er zijn dit jaar meer dan 4300 migranten die hun bestemming probeerden te bereiken gestorven. Op de Middellandse Zee alleen al zijn er 3200 mensen omgekomen, en in de Andamanse Zee, net buiten de baai van Bengalen, zijn duizenden migranten gestrand op schepen zonder plek om aan land te gaan, of worden gegijzeld door hun smokkelaars.

Tegen deze achtergrond moeten de regeringen van de VN-lidmaten de kloof erkennen tussen de idealen die ze vorig jaar omhelst hebben en de harde realiteit waarmee veel migranten en vluchtelingen momenteel geconfronteerd worden. Wereldleiders kunnen dit deze maand rectificeren op de bijeenkomst van de Algemene Vergadering, en in het bijzonder op de  allereerste top voor migratie en vluchtelingen.

De wereldleiders zouden ten eerste hun engagement aan een sterker mondiaal toezicht op migratie moeten hernieuwen en het eens moeten worden over de eerste intergouvernementele conferentie ooit exclusief gericht op het sluiten van een nieuw wereldwijd pact over migratie in 2018, zoals secretaris-generaal van de VN Ban-Ki Moon eerder dit jaar voorstelde.

Alleen de mogelijkheid al dat VN-lidstaten het wellicht eens zullen worden over een nieuw mondiaal pact is een grote ontwikkeling. Veel te lang heeft de internationale gemeenschap ermee geworsteld om migratie effectief te overzien. Zonder instituties voor mondiaal toezicht en wettelijke raamwerken om de internationale samenwerking te begeleiden moeten de meeste landen terugvallen op unilateraal beheer van hun eigen migratiestromen.

Wanneer staten er niet in slagen om migratie in goede banen te leiden, creëren ze een vacuüm dat wordt opgevuld door actoren zonder scrupules: smokkelaars, mensenhandelaars, en de georganiseerde misdaad. Ondertussen zijn landen, migranten, en gastlanden allemaal verliezers, omdat ze kosten dragen van de migratie zonder zijn voordelen te realiseren.

De VN kan momenteel te weinig effectieve ondersteuning bieden aan lidstaten, migranten, en de maatschappijen die ze opnemen. De regeringen van de lidstaten moeten het eens worden over universele regels om een internationaal kader te scheppen om met migratie om te gaan, en de VN zelf zou toezicht op migratie een van haar centrale missies moeten maken in plaats van deze taak over verschillende agentschappen te verdelen.

Gelukkig zal de Internationale Organisatie voor Migratie vandaag toe treden tot het VN-systeem. Het wordt verwacht dat het IOM een leidende rol zal spelen in een coherenter en efficiënter toezicht op migratie.

Het is mijn eigen land Bangladesh dat het idee heeft opgeworpen van een mondiaal pact dat zich specifiek richt op het verbeteren van migratietoezicht. Als huidig voorzitter van het Global Forum on Migration en Development heeft Bangladesh zich eraan gecommitteerd te garanderen dat de lessen die het heeft geleerd aan dit mondiale pact zullen bijdragen. Maar om te vermijden nieuwe overeenkomsten aan te gaan die slechts bestaande engagementen herbevestigen of heronderhandelen moeten wereldleiders nu in actie komen om de institutionele en wettelijke fundamenten te leggen voor het in gang zetten van eerdere voorstellen en om verdere vooruitgang te boeken.

Internationale samenwerking op gebied van migratie zou gegrondvest moeten worden op bestaande intergouvernementele overeenkomsten, zoals de Agenda for Sustainable Development voor 2030, de Addis Abeba Action Agenda en het Sendai Framework for Disaster Risk Reduction uit 2015, en de Declaration of High-level Dialogue on International Migration and Development uit 2013.

Migratie kent vele dimensies, en vereist een allesomvattende aanpak die bestaande nationale wetten en regelgeving respecteert. Beleidsmakers moeten de economische winst van migratie gaan maximaliseren, wettelijke kanalen faciliteren zodat migranten geen illegale alternatieven kiezen, de barrières voor werkgelegenheid en geldzendingen kleiner maken, onregelmatige migrantenstromen in goede banen leiden, en de veiligheid van migranten beschermen, vooral in oorlogsgebieden of wanneer de migratie zoals dit jaar crisisniveaus bereikt.

Landen en non-gouvernementele organisaties moeten waakzaam blijven voor exploitatie van migranten, en regeringen moeten samen verantwoordelijkheid dragen voor het onderbrengen van vluchtelingen. En om in de pas te blijven met de snel veranderende geopolitieke omstandigheden moet de internationale gemeenschap nieuwe partnerschappen overwegen om migratie en grote bewegingen van mensen tegemoet te treden.

Ten slotte vereist een effectief toezicht op migratie institutionele en wettelijke kaders die soms conflicterende belangen kunnen verenigen. Zo moeten bijvoorbeeld de nationale belangen van landen in het behouden van hun soevereiniteit, het controleren van hun grenzen, en uitvoeren van binnenlandse wetten worden afgewogen tegen de mensenrechten van migranten, hun legitieme verlangen naar een beter leven, en de behoefte van maatschappijen aan immigranten en een grotere diversiteit.

Fake news or real views Learn More

Door al deze kwesties tegelijk aan te pakken kan de internationale gemeenschap het principe van een gedeelde welvaart door gedeelde verantwoordelijkheid hooghouden, dat de kern van de sustainable development agenda voor 2030 vormt. Het is de hoogste tijd om de wereld op een nieuwe koers van constructieve samenwerking te zetten, in plaats van het door populisten geprefereerde pad van destructief unilateralisme. We hoeven alleen maar in te zien dat migratie ons allen voordeel doet door winsten te maximaliseren en pijn te minimaliseren.

Vertaling Melle Trap