Marine le pen Chesnot/Getty Images

Een tweede Jaar van Europa

NEW YORK – Meer dan veertig jaar geleden verklaarde Nationaal Veiligheidsadviseur van de Verenigde Staten Henry Kissinger 1973 tot ‘Jaar van Europa.’ Zijn doel was om de noodzaak te benadrukken om de Atlantische relatie te moderniseren, en meer specifiek de noodzaak voor de Europese bondgenoten van Amerika om meer met de VS samen te werken in het Midden-Oosten en in Europa tegen de Sovjet-Unie.

Kissinger zou de eerste zijn om toe te geven dat Europa deze handschoen niet aannam. Desondanks staat ons opnieuw een jaar van Europa te wachten. Deze keer echter komt de aanleiding minder van een gefrustreerde Amerikaanse regering dan vanuit Europa zelf.

De inzet is net zo hoog als in 1973, als niet hoger. Rusland vertoont geen tekenen dat het zich zal terugtrekken uit de Krim of dat het zijn inspanningen om Oekraïne te destabiliseren zal stoppen. Er bestaan reële zorgen dat Rusland dezelfde tactieken zal inzetten tegen één of meer van de kleine NAVO-landen aan zijn grenzen.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles from our archive every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/wuDeS1E/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.