21

Te hoge verwachtingen van financiële transactie taksen

CAMBRIDGE – Wat de uitkomst van de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten in november ook moge worden, één voorstel dat waarschijnlijk zal overleven is de introductie van financiële transactie taksen (FTT’s). Alhoewel dit absoluut geen gek idee is, is een FTT bepaald niet de panacee die linkse hardliners beweren dat het is. Het is zeker wel een armoedig substituut voor een diepere belastinghervorming die erop gericht is het systeem simpeler, transparanter en progressiever te maken.

Terwijl de Amerikaanse samenleving vergrijst en de binnenlandse ongelijkheid verergert, en aangenomen dat de rentetarieven op de staatsschuld uiteindelijk omhoog zullen gaan, zullen de belastingen omhoog moeten, urgent voor de rijken maar op een dag ook voor de middenklasse. Er bestaat hier geen toverspreuk tegen, en het politiek opportune idee van een ‘Robin Hood’ belasting op beurshandel wordt omgeven van veel te veel verwachting verkocht.

Zeker, een aantal geïndustrialiseerde landen gebruiken al FTT’s in enige vorm. Groot-Brittannië heeft al eeuwen een overdrachtsbelasting op de verkoop van effecten, en de VS had er een van 1914 tot 1964. De Europese Unie heeft een controversieel plan op de tekentafel liggen dat een nog veel bredere reeks transacties zou belasten.

De presidentscampagne van de Amerikaanse senator Bernie Sanders, die het intellectuele debat in de Democratische partij domineert, pleit voor een brede basisbelasting op aandelen, obligaties, en derivaten (waaronder een hele serie meer complexe instrumenten zoals opties en swaps). De claim is dat zo’n belasting zal helpen de krachten in toom te houden die tot de financiële crisis geleid hebben, een surrealistische hoeveelheid inkomsten zal genereren die gebruikt kunnen worden voor progressieve doelen, en nauwelijks impact zal hebben op belastingbetalers uit de middenklasse.