3

De hersenschim van een Unie der Europese kapitaalmarkten

LONDEN – Het overleven van de eurozone staat opnieuw ter discussie, nu Griekenland kwijtschelding van zijn schulden en een einde aan het bezuinigingsbeleid eist. Maar hoewel de Europese muntunie gevaar loopt en de voorgenomen bankenunie voorlopig blijft steken in een vroeg stadium van haar ontwikkeling, is de eindeloos creatieve Europese Commissie aan een nieuw avontuur begonnen: een zogenoemde “Unie der Kapitaalmarkten.”

Dat “zogenoemde” is toepasselijk, omdat het project, ondanks het feit dat het tot nu toe slechts in vage termen is omschreven, zeer zeker niet is bedoeld om één enkele Europese kapitaalmarkt in het leven te roepen. De leiders van de Europese Unie kijken wel uit om zo'n ambitie uit te spreken, want daarvoor zou een nieuw verdrag nodig zijn. Niemand is bereid die doos van Pandora te openen. De Europese kiezers hebben er immers helemaal geen zin in nog meer bevoegdheden aan Brussel over te dragen.

De Unie der Kapitaalmarkten is feitelijk begonnen als leus, bedacht door een van de slippendragers van voorzitter Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie. Nu is de nieuwe commissaris voor de financiële markten, de Britse Lord Jonathan Hill, belast met de onbenijdenswaardige taak om er echt wat van te maken. De “Green Paper”-consultatieronde van de Commissie rondom dit onderwerp heeft echter meer vragen dan antwoorden opgeleverd.

Denktanks, lobbygroepen en nationale toezichthouders hebben onmiddellijk geprobeerd de activiteiten van Hill te beïnvloeden en initiatieven te dwarsbomen die hun belangen zouden kunnen schaden. De Bank of England (BOE) heeft betoogd dat er niet net als in het geval van de bankenunie nieuwe bevoegdheden aan de Europese Centrale Bank mogen worden overgedragen, ten koste van de nationale centrale banken. De Unie der Kapitaalmarkten brengt volgens de BOE “geen institutionele veranderingen” met zich mee, zodat er geen super-toezichthouder in het leven hoeft te worden geroepen.