1

De drie oosterse kwesties van Europa

WASHINGTON, DC Het Europese project trilt op zijn grondvesten. Natuurlijk heb ik het volste vertrouwen dat de aanhoudende crisis van de staatsfinanciën van de eurozone overwonnen kan worden, en dat daaruit een meer geïntegreerd en effectiever Europa tevoorschijn zal komen. Maar om bij dat verbeterde Europa uit te komen zal niet alleen de crisis van de staatsschulden moeten worden opgelost; ook de betrekkingen met de drie grote landen ten oosten van Europa – Turkije, Rusland en Oekraïne – zullen een steviger fundament moeten krijgen.

Ik behoor tot de generatie die veertig jaar geleden de overgang van dictatuur naar democratie in mijn land heeft meegemaakt. Voor ons was de Europese Unie een droom. We citeerden destijds graag Ortega y Gasset: “Als Spanje het probleem is, is Europa de oplossing.”

Ik blijf diep in mijn hart geloven dat Europa de oplossing is, vooral voor samenlevingen die een democratische traditie moeten verdiepen, zo niet opbouwen. Nauwere betrekkingen tussen Europa en Turkije, Rusland en Oekraïne kunnen die landen veel van dezelfde voordelen opleveren die we in Spanje altijd met Europa in verband hebben gebracht.

Turkije is uiteraard al kandidaat-lid van de Europese Unie, maar de onderhandelingen over toetreding verlopen heel traag, wat strategisch onverstandig is, omdat het grote gezag van Turkije in het bredere Midden-Oosten van cruciaal belang is voor Europa (en waarschijnlijk groter dan zijn eigen belang). Van Syrië tot alle landen van de Arabische Lente is de invloed van Turkije heel belangrijk. Verdere samenwerking met de EU kan alleen maar voordelen hebben.