0

Ebola’s volgende grens

NEW DELHI – Welke landen buiten West-Afrika zijn het meest ontvankelijk voor de Ebola-epidemie? De meeste epidemiologen zijn niet zo beducht voor een groot deel van de ontwikkelde wereld, met zijn effectieve quarantainemaatregelen en volgprocedures, en ook niet voor spaarzaam bevolkte ontwikkelingslanden. In beide groepen landen zou een uitbraak makkelijk kunnen worden ingedamd. Maar grote dichtbevolkte gebieden zonder fatsoenlijke indammingsmechanismen zijn zeer kwetsbaar.

India, met zijn omvangrijke emigrantenbevolking (de op één na grootste ter wereld), hoge urbanisatiedichtheid en ontoereikende infrastructuur voor de openbare gezondheidszorg, heeft mogelijk het meest te verliezen als het Ebola-virus zich verspreidt. De banden met West-Afrika zijn nauw en gaan een eeuw terug. Er leven bijna 50.000 Indiërs of mensen van Indiase herkomst in de regio.

Erdogan

Whither Turkey?

Sinan Ülgen engages the views of Carl Bildt, Dani Rodrik, Marietje Schaake, and others on the future of one of the world’s most strategically important countries in the aftermath of July’s failed coup.

Heel veel mensen vliegen op dagelijkse basis heen en weer tussen Accra, Lagos, Freetown, Monrovia of Abidjan en New Delhi, Mumbai, Calcutta of Chennai, waarbij ze het Midden-Oosten of Europa aandoen. Hoewel er op alle internationale luchthavens in de getroffen gebieden exitcontroles aanwezig zijn, betekent de incubatieperiode van het virus (die bij de huidige uitbraak gemiddeld acht dagen duurt, maar kan oplopen tot 21 dagen) dat iemand zonder symptomen van een recente infectie naar India kan reizen zonder de alarmbellen te laten rinkelen.

Mijn recente persoonlijke ervaringen op de luchthaven van New Delhi duiden erop dat nominale aankomstcontroles, zoals de regering die eist, losjes werden uitgevoerd, waarbij een aantal passagiers de terminal verliet met ingevulde informatiekaarten over Ebola die ze aan immigratiefunctionarissen hadden moeten geven. Het lijkt onwaarschijnlijk dat de Indiase regering in staat zal zijn alle recente aankomsten uit West-Afrika te screenen.

De bevolkingsdichtheid in de Indiase megasteden bedraagt soms zo'n 10.000 mensen per vierkante kilometer. Zelfs in kleinere steden kan dat niveau worden bereikt, omdat de sloppenwijken uit de grond schieten om ruimte te bieden aan grootschalige immigratie uit landelijke gebieden. De uitgaven aan de infrastructuur voor de gezondheidszorg zijn volslagen ontoereikend geweest en hebben geen gelijke tred weten te houden met de uit hun voegen barstende stedelijke bevolking.

Buiten de grote steden zijn de meeste gezondheidsinstellingen slechts in staat primaire zorg te bieden. Uit gegevens van de Wereldbank blijkt dat India momenteel 6,5 artsen, 13 verpleegsters en 9 ziekenhuisbedden heeft voor iedere 10.000 inwoners – een niveau dat nog niet de helft is van het wereldwijde gemiddelde en ver onder het niveau ligt dat de Wereldgezondheidsorganisatie aanbeveelt.

Gezien deze factoren – stedelijke dichtheid, dichtgeslibde sloppenwijken met slechte sanitaire voorzieningen, afwatering en riolen, en een zwakke infrastructuur voor de gezondheidszorg – is het makkelijk voorstelbaar hoe het Ebola-virus zich snel zou kunnen verspreiden. Eén enkele geïnfecteerde persoon die aankomt uit West-Afrika en vervolgens ontraceerbaar is kan makkelijk een epidemie veroorzaken.

De Indiase regering houdt staande dat ze goed is voorbereid. Maar met beperkte hulpmiddelen en apparatuur, en slecht opgeleid ondersteunend medisch personeel buiten de grote metropolen, is het makkelijk voorstelbaar dat de ziekte gezondheidswerkers treft, zoals recente gevallen in Madrid en Dallas – om maar te zwijgen van West-Afrika – aantonen. Omdat Ebola dezelfde symptomen kent als malaria, knokkelkoorts en andere endemische tropische ziekten, nemen gezondheidswerkers misschien geen toereikende voorzorgsmaatregelen – of erger nog, sturen zij patiënten naar huis in een zeer besmettelijke fase van de ziekte.

De opties van de regering zijn beperkt. Het gezondheidszorgsysteem staat voor diepere systemische uitdagingen die niet één, twee, drie kunnen worden opgelost, of louter in reactie op Ebola. Wat de autoriteiten kunnen doen, is het verbeteren van het volgen van alle passagiers die uit West-Afrika aankomen, zoals de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk zijn gaan doen.

Idealiter zouden alle passagiers die uit de regio arriveren bij aankomst in quarantaine moeten worden gezet en minstens acht dagen moeten worden gecontroleerd op symptomen van de ziekte. Maar dat zou oneerlijk zijn, en het vermogen van de regering om een dergelijk programma voor alle internationale lucht- en zeehavens van India door te voeren is twijfelachtig.

In plaats daarvan moeten alle passagiers die uit West-Afrika komen worden gewaarschuwd voor de symptomen van de ziekte, worden geïnstrueerd hoe ze zichzelf in de gaten kunnen houden, en bewust moeten worden gemaakt van het belang om bij de eerste tekenen van de ziekte medische hulp te zoeken. Bovendien is het essentieel om gezondheidswerkers in alle stedelijke gebieden in te lichten over het virus en zijn symptomen, en om hen te trainen hoe ze zich kunnen vergewissen van de medische en -reisgeschiedenis van de patiënt.

De huidige Ebola-epidemie in West-Afrika weerspiegelt een fundamentele ecologische onevenwichtigheid. Een virus dat voorheen vleermuizen infecteerde is overgesprongen naar de mens, waarvan de bevolkingsgroei en -dichtheid op gespannen voet staan met de steun die de natuurlijke omgeving kan bieden. Die onevenwichtigheid is niet louter voorbehouden aan Guinee, Liberia en Sierra Leone.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Hoewel het waarschijnlijk is dat Ebola in de nabije toekomst in India de kop zal opsteken, is een toereikend antwoord mogelijk, zoals Nigeria heeft laten zien. Lagos, waar de Nigeriaanse autoriteiten er opmerkelijk genoeg in zijn geslaagd de verspreiding van het virus te voorkomen, lijkt sterk op de Indiase metropolen. De regering van India moet hier notitie van nemen.

Vertaling: Menno Grootveld