Michael Ochs Archives/Getty Images

Storm van literaire idiotie tegen Bob Dylan

PARIJS – Oh, de woede van de verschaalden na de aankondiging van de Nobelprijs voor Bob Dylan! Wat een verontwaardiging vanuit de academie – let wel, niet uit de Zweedse, maar uit de academie van de wereldkerk van de literatuurwetenschap.

De paniek van de literaire bureaucratie, verstrikt in haar zekerheden en ondergedompeld in makkelijke optelsommen, met zijn halfbakken voorspellingen en listige positiewisselingen, is tastbaar. Was de keuze voor Dylan politiek of niet? Waarom een Amerikaan? Waarom geen vrouw? Of een stem, welke dan ook, van een zichtbare minderheid? Of deze dan die al twintig jaar wacht? Of die andere die de hoop al heeft opgegeven?

De waarheid is echter, hoe onaangenaam deze ook moge zijn voor de snobs, dat het toekennen van de Nobelprijs Literatuur aan een auteur die maar één boek heeft geschreven niet verrassender is dan deze aan Dario Fo of Winston Churchill te geven, die beide niet veel meer hebben geschreven.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles from our archive every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/HbbMnde/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.