17

De internationale politieke uitdagingen voor Donald Trump

CAMBRIDGE – Tijdens zijn campagne heeft aankomend Amerikaans president Donald Trump de allianties en instituties die de liberale wereldorde dragen in twijfel getrokken, maar weinig specifiek beleid naar voren gebracht. Wellicht de belangrijkste vraag opgeworpen door zijn overwinning is of de lange periode van mondialisering die begon aan het einde van de Tweede wereldoorlog in feite voorbij is.

Dit is niet noodzakelijk het geval. Zelfs wanneer handelsovereenkomsten zoals het Trans-Pacifisch Partnerschap en TTIP mislukken en de economische mondialisering vertraagt, bevordert de technologie ecologische, politieke, en sociale mondialisering in de vorm van klimaatverandering, transnationaal terrorisme, en migratie – of Trump het nou leuk vind of niet. De wereldorde behelst meer dan alleen economie, en de Verenigde Staten blijft hier een centrale rol in spelen.

Amerikanen misvatten frequent onze positie in de wereld. We oscilleren tussen triomfalisme en achteruitgang. Nadat de Sovjets in 1957 de Spoetnik lanceerden geloofden we dat we in verval waren. In de jaren tachtig dachten we dat de Japanners ver boven ons uittorenden. In de nasleep van de grote recessie van 2008 geloofden veel Amerikanen abuis dat China machtiger dan de Verenigde Staten geworden was.

In weerwil van Trump’s campagneretoriek is de VS niet in verval; door immigratie is het het enige grote ontwikkelde land dat halverwege deze eeuw niet onder demografische achteruitgang zal lijden, de afhankelijkheid van energie import wordt kleiner in plaats van groter, Amerika loopt voorop in de grote (bio-, nano-, en informatie-) technologieën die deze eeuw vorm zullen geven, en zijn universiteiten domineren de wereldranglijsten.