Democratie versus de eurozone

BRUSSEL – De Europese Unie is een vrijwillige quasi-federatie van soevereine en democratische staten, waar verkiezingen ertoe doen en ieder land probeert zijn eigen lot te bepalen, ongeacht de wensen van zijn partners. Maar het zou iedereen nu toch ook wel duidelijk moeten zijn dat de eurozone ontworpen is met een heel andere institutionele inrichting in het achterhoofd. Dit verschil tussen theorie en praktijk is een van de belangrijkste oorzaken van de huidige crisis van de monetaire unie gebleken.

Vorig jaar oktober stelde de toenmalige Griekse premier Georgios Papandreou voor een referendum te houden over het tweede steunpakket voor Griekenland, waarover zojuist overeenstemming was bereikt op de topconferentie van de Europese Unie in Brussel. Hij werd snel van zijn voornemen afgebracht door de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de voormalige Franse president Nicolas Sarkozy, en de Grieken hebben er nooit over kunnen stemmen.

Maar nu, nog geen jaar later, vindt het referendum de facto alsnog plaats. In een unie van democratieën is het nu eenmaal onmogelijk soevereine landen te dwingen zich aan de regels te houden als hun burgers die niet meer accepteren.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To read this article from our archive, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you agree to our Terms of Service and Privacy Policy, which describes the personal data we collect and how we use it.

Log in

http://prosyn.org/c8skpB6/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.