6

Ook actievoerders kunnen soms te ver gaan

CONCORD, MASSACHUSETTS – Stelt u zich voor dat actievoerders het publiek proberen te attenderen op een gevaar dat zij hebben gesignaleerd, maar dat uit het bewijsmateriaal blijkt dat het gevaar niet echt bestaat en mensen er door het verspreiden van angst toe worden aangezet zich te gedragen op manieren die het bredere publiek – en u – in gevaar brengen. Wat zou u dan doen? En wat zou de overheid moeten doen?

De Australische regering heeft die vraag op dramatische wijze beantwoord. Zij heeft de ANBI-status (die donateurs een belastingvoordeel oplevert) ingetrokken van een actiegroep tegen inentingscampagnes, op grond van de overweging dat hun angstaanjagende desinformatie over het gevaar van vaccins de volksgezondheid bedreigt, en vooral die van kinderen.

Erdogan

Whither Turkey?

Sinan Ülgen engages the views of Carl Bildt, Dani Rodrik, Marietje Schaake, and others on the future of one of the world’s most strategically important countries in the aftermath of July’s failed coup.

De regering heeft de groepering ook gedwongen haar naam te veranderen, van 'Australian Vaccination Network' in 'Australian Vaccination-Skeptics Network', om duidelijk te maken wat het doel is van de actievoerders. “We zullen ervoor blijven zorgen dat ze zich presenteren als een groepering die tegen inentingen is”, heeft minister Stuart Ayres van New South Wales gezegd. “We willen zeker stellen dat ze nooit meer misleidende informatie rondbazuinen”.

Dit is uiteraard gevaarlijk terrein. Hoewel uit het bewijsmateriaal blijkt dat inentingscampagnes niet leiden tot de gevaren waar hun tegenstanders hardnekkig voor waarschuwen, is iedere poging van een overheid om de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen zorgwekkend. Geen enkele vrije samenleving zou haar regering mogen toestaan te beslissen welke actiegroepen wat dan ook mogen zeggen, op basis van wat die actievoerders geloven.

Maar in dit geval was de handelwijze van de Australische regering geheel en al terecht en essentieel ter bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid, gebaseerd op stevige en consistente medische bewijzen.

Uit dat bewijsmateriaal komt op overtuigende wijze naar voren dat de beweringen van anti-inentingsactievoerders nergens op zijn gebaseerd dat kindervaccinaties autisme en andere langetermijnschade aan de neurologische ontwikkeling teweegbrengen. Toch blijft een kleine, maar luidruchtige groep actievoerders en profiteurs verwrongen verhalen en regelrechte leugens verspreiden, waaruit zou blijken dat vaccins meer schade aanrichten dan goed doen.

Als gevolg daarvan is de inentingsgraad in bepaalde gemeenschappen afgenomen, vooral in gemeenschappen met een hoge concentratie van anti-overheidsgezinde libertariërs en milieuactivisten die terug willen naar de natuur. Daardoor zijn in sommige gebieden de noodzakelijke immuniteitsniveaus voor ziekten als de mazelen en kinkhoest gedaald tot onder de drempel die moet voorkomen dat ze zich onder de hele bevolking verspreiden. Volwassenen die geen volledige bescherming van het vaccin meer genieten worden steeds vaker ziek. Kinderen die te jong zijn om tegen kinkhoest te worden ingeënt worden ook ziek, waarbij sommigen zelfs het leven laten door verstikking.

Het besluit van de Australische regering is dus zeker gerechtvaardigd. Het beschermen van ons tegen gevaren waartegen we onszelf als individuen niet kunnen beschermen is immers een essentieel onderdeel van waar wij overheden toe machtigen. Als het bewijsmateriaal zo duidelijk is als in het geval van vaccins – en de consequenties zo ernstig – heeft de overheid de bevoegdheid – zo niet de verplichting – te handelen uit naam van de openbare veiligheid.

Maar de strijd tegen inentingscampagnes is slechts één voorbeeld van de manier waarop actievoerders het publiek soms in gevaar brengen door wetenschappelijke bewijzen te verwerpen. De door ideologische motieven ingegeven ontkenning van de door de mensheid teweeggebrachte opwarming van de aarde staat de pogingen in de weg om de klimaat-beïnvloedende uitstoot van broeikasgassen tegen te gaan of ons voor te bereiden op de steeds duidelijker – en gevaarlijker – gevolgen van deze enorme dreiging. Het absolute verzet tegen iedere regulering van het bezit van vuurwapens, vooral in de Verenigde Staten, maakt het lastiger om dodelijke wapens uit handen te houden van degenen die een bedreiging voor de samenleving zijn.

De oppositie tegen biotechnologie, vooral tegen genetisch gemodificeerde (GM) gewassen, is een ander voorbeeld. Sommige toepassingen kunnen enorme voordelen met zich meebrengen voor de volksgezondheid, maar de samenleving geniet niet van deze voordelen – en er lijden en sterven mensen als gevolg daarvan – omdat de tegenstanders alle GM-toepassingen afwijzen, op grond van hun fundamentele weerzin tegen grote bedrijven, commerciële landbouw en moderne technologieën in het algemeen.

Neem “gouden rijst”, een GM-hybride die het gen uit wortelen bevat dat bij mensen vitamine-A aanmaakt. Uit een recent onderzoek is gebleken dat alleen al in India 1,4 miljoen levensjaren hadden kunnen worden gered voor mensen die door een tekort aan vitamine-A blind zijn geworden of zijn gestorven, als “gouden rijst” zou zijn goedgekeurd nadat het in 2002 technisch klaar was om te worden ingevoerd.

Het is tijd om in verzet te komen tegen deze actievoerders, als hun door waarden gedreven inzichten ingaan tegen duidelijke wetenschappelijke bewijzen, zodat u en ik risico lopen. Wetenschappers moeten hun mond opendoen, zoals ze dat onlangs in Engeland hebben gedaan, waar onderzoekers die een nieuw soort tarwe ontwikkelden de actievoerders tegen GM hebben uitgedaagd voor een publieke discussie. De actievoerders gingen daar niet op in, maar zetten hun voorgenomen aanvallen op de proefnemingen voort, waardoor de publieke steun voor deze actievoerders terugliep.

U en ik en onze medeburgers moeten terugvechten, door te kiezen voor de groeperingen waarbij we ons willen aansluiten en die we financieel willen steunen. We moeten terugvechten tijdens openbare hoorzittingen en in getuigenissen over ingediende wetsvoorstellen, en niet toestaan dat de meest doordringende stemmen onze politici en beleidsmakers ertoe verleiden keuzes te maken die de luidruchtigste minderheid plezieren, maar de bredere gemeenschap de grootste voordelen ontzeggen. En als de bewijzen duidelijk zijn en de risico's helder, moeten ook overheden in verzet komen, zoals de Australische heeft gedaan.

Support Project Syndicate’s mission

Project Syndicate needs your help to provide readers everywhere equal access to the ideas and debates shaping their lives.

Learn more

Gevoelens en waarden moeten in iedere democratie een stem hebben. We hebben de geestdrift van actievoerders uit verschillende kampen nodig om de samenleving zich in voorwaartse richting te laten bewegen. Maar als die geestdrift in strijd is met de feiten en ons in gevaar brengt, is het volledig te rechtvaardigen dat u en ik en onze overheden allemaal, uit naam van de volksgezondheid en de veiligheid, zeggen: “Genoeg is genoeg”.

Vertaling: Menno Grootveld