Stel regels op voor mineralen uit conflictgebieden

LONDON – “Die diamant aan je vinger, hoe ben je daaraan gekomen?” vraagt Shakespeare’s Cymbeline. “Je kunt beter onuitgesproken laten,” antwoordt de gluiperige Iachimo, “wat je pijn zou doen als ik het je wel zou vertellen.” Het verhaal over bepaalde aspecten van de mondiale handel in natuurlijke hulpbronnen vandaag de dag is, of dat nu duidelijk wordt overgebracht of niet, eveneens een bron van zorgen.

Natuurlijke hulpbronnen moeten een belangrijke bijdrage leveren aan de ontwikkeling van een aantal landen die dat het hardst nodig hebben. En toch brengen ze in een paar van de armste en kwetsbaarste staten van de wereld precies het omgekeerde teweeg. In veel van deze landen bevordert, financiert en verlengt de handel in natuurlijke hulpbronnen conflicten en buitensporige schendingen van de mensenrechten. Hulpbronnen als diamanten, goud, wolfram, tantalium en tin worden gedolven, gesmokkeld en illegaal belast door gewelddadige gewapende groeperingen, en ze voorzien in de buiten de begroting gehouden financiering van onrecht plegende strijdgroepen en veiligheidsdiensten.

Neem deze vier Afrikaanse landen: Soedan, Zuid-Soedan, de Centraal-Afrikaanse Republiek en de Democratische Republiek Congo. Samen vertegenwoordigen deze landen, die rijk zijn aan grondstoffen, slechts 13% van de bevolking van het ten zuiden van de Sahara gelegen deel van Afrika, maar ook zo'n 55% van de door conflicten van haard en huis verdreven personen in deze regio (en één op de vijf wereldwijd). Het probleem is echter mondiaal, met soortgelijke patronen in delen van landen als Colombia, Myanmar en Afghanistan.

To continue reading, please log in or enter your email address.

Registration is quick and easy and requires only your email address. If you already have an account with us, please log in. Or subscribe now for unlimited access.

required

Log in

http://prosyn.org/6UsMWrm/nl;