13

De Grote Ontsnapping uit China

CAMBRIDGE – Sinds het begin van 2016 heeft het vooruitzicht van een grote devaluatie van de Chinese yuan als een zwaard van Damocles boven de mondiale markten gehangen. Geen andere bron van beleidsonzekerheid is zó destabiliserend geweest. Weinig waarnemers twijfelen eraan dat China de wisselkoers van de yuan het komende decennium een tijdje zal moeten laten zweven. De vraag is hoeveel drama zich in de tussentijd zal afspelen, als politieke en economische imperatieven op elkaar botsen.

Het kan raar lijken dat een land met een handelsoverschot van $600 mrd in 2015 zich zorgen moet waken over de zwakte van zijn munt. Maar een combinatie van factoren, waaronder een trager wordende economische groei en een geleidelijke versoepeling van de restricties op het beleggen in het buitenland, heeft geleid tot een grote kapitaaluitstroom.

Privé-personen mogen tot $50.000 per jaar het land uit brengen. Als slechts één op de twintig Chinese burgers van deze mogelijkheid gebruik zou maken, zouden de buitenlandse valutareserves van China als sneeuw voor de zon verdwijnen. Tegelijkertijd hebben de in het contant geld zwemmende bedrijven van China allerlei middelen gebruikt om geld naar het buitenland te sluizen. Een volkomen legale methode is geld uitlenen in yuan, om terugbetaald te worden in buitenlandse valuta.

Een niet zo legale methode is het versturen van valse of opgeblazen declaraties – in feite een vorm van witwassen. Een Chinese exporteur kan bijvoorbeeld een lagere verkoopprijs aan een Amerikaanse importeur melden dan hij feitelijk ontvangt, waarbij het verschil in het geheim in dollars wordt gestort op een Amerikaanse bankrekening (die vervolgens kan worden gebruikt om een Picasso te kopen).