Skip to main content

psanchez1_Jeff J MitchellGetty Images_cataloniaspainflag Jeff J Mitchell/Getty Images

Catalonië, Spanje en Europa zijn samen beter af

MADRID – Europa is bovenal vrijheid, vrede en vooruitgang, We moeten deze waarden verder ontwikkelen en van Europa het toonaangevende model van integratie en sociale gerechtigheid maken dat zijn burgers beschermt. Het Europa waar we naar streven, het Europa dat we nodig hebben en het Europa dat we aan het opbouwen zijn, is gebaseerd op democratische stabiliteit binnen de lidstaten en kan geen unilaterale inbreuk op zijn integriteit aanvaarden. Het Europa dat we bewonderen is gebouwd op het beginsel van overlappende identiteiten en gelijkheid voor alle burgers, en op de verwerping van nationalistische ideologieën en extremisme.

Om deze reden is de uitdaging van het separatisme in Catalonië, dat is ontwikkeld tegen en buiten het constitutionele raamwerk van Spanje, en dat de meerderheid van de Catalanen die tegen onafhankelijkheid is het zwijgen oplegt, een uitdaging voor Europa en de Europeanen.  Het behoud van deze waarden in Catalonië vandaag de dag betekent het beschermen van het open, democratische Europa waar we voor staan.

Spanje heeft deze waarden in 1978 vastgelegd, toen een volledig democratische grondwet werd ingevoerd en geratificeerd. Dat historische document werd in een referendum door bijna 88% van de kiezers gesteund. In Catalonië waren de steun en de opkomst zelfs nog hoger:  zo'n 90,5% van de Catalanen steunde de nieuwe grondwet.

Spanje is aldus ontsnapt aan de lange, donkere schaduw van de dictatuur en heeft de fundamenten gelegd voor een staat gebaseerd op het primaat van het recht, vergelijkbaar met de al langer bestaande democratieën van West-Europa. De individuele vrijheden, waarvoor door Spanjaarden, waaronder vele Catalanen, met verschillende overtuigingen en achtergronden is gevochten, zijn hersteld. En de grondwet van 1978 voorzag ook in een innovatief en progressief antwoord op Spanje's territoriale diversiteit, door deze te behandelen als een authentieke waarde die erkend moest worden. Zo'n veertig jaar later rekent de Democracy Index, gepubliceerd door The Economist, Spanje tot een van 's werelds twintig meest volledige democratieën.

Het hedendaagse Spanje is Europa's op een na meest gedecentraliseerde land, en Catalonië geniet het nagenoeg allerhoogste niveau van regionaal zelfbestuur op het continent, met uitgebreide bevoegdheden in cruciale sectoren als de media en de publieke communicatie, de gezondheidszorg, het onderwijs en het gevangenissysteem.

Vandaag de dag wordt Catalonië echter niet alleen geassocieerd met de geest van creativiteit en initiatief, kwaliteiten die in de hele wereld alom worden bewonderd, maar ook met een diepe crisis, veroorzaakt door de unilaterale inbreuk op de constitutionele orde van Spanje door de separatistische leiders van de regio in het najaar van 2017. De leiders van Catalonië negeerden alle vereisten en resoluties van het Grondwettelijk Hof, brachten onconstitutionele “ontbindingswetten” in stemming over de relatie met de Spaanse staat, hielden een illegaal referendum en riepen de zogenoemde Catalaanse Republiek uit.

Subscribe now
ps subscription image no tote bag no discount

Subscribe now

Subscribe today and get unlimited access to OnPoint, the Big Picture, the PS archive of more than 14,000 commentaries, and our annual magazine, for less than $2 a week.

SUBSCRIBE

Geen staat zou ooit de unilaterale afscheiding accepteren van een deel van haar grondgebied dat onderdeel is van zijn constitutionele orde. En geen democraat zou ooit de koers kunnen steunen van separatistische leiders, die bij de regionale verkiezingen nog geen 48% van de stemmen behaalden. Hun frauduleuze onafhankelijkheidsstreven heeft de hartstochten onder de bevolking doen oplaaien en, geholpen door de doelbewuste verspreiding van fake news, een diepgaand gevoel van onrecht en confrontatie met de rest van Spanje bevorderd. Waar was de stem van de meerderheid van de Catalanen die zich tegen de onafhankelijkheid verzetten? Waar was de stem van de Spanjaarden die verbluft toekeken bij een rechtstreekse inbreuk op de garanties van de grondwet?

Mijn regering heeft zich onderscheiden door de uitbreiding van rechten en vrijheden op de allereerste plaats te zetten. Internationale organisaties hebben de hoge standaard erkend die wij hebben ingesteld op het gebied van zaken als gendergelijkheid. We zouden daarom nooit instemmen met ook maar de geringste beperking van de vrijheid van meningsuiting. De president van de Generalitat de Catalunya (Catalonië’s regionale regering) is een radicale separatist, maar hij kan zijn mening vrijelijk uiten en in het openbaar verdedigen, ondanks de pijn en de schade die dat met zich meebrengt voor het vreedzaam samenleven in Catalonië.

Hetzelfde geldt voor de separatistische lokale gemeenteraden en stadsbesturen, en voor verenigingen die de onafhankelijkheid steunen. Zij mogen naar eigen believen uiting geven aan hun mening, tenzij ze criminele daden propageren en aanmoedigen. Alle Spanjaarden zijn gelijk voor de wet, en de grondwet en de democratie zijn onafscheidelijke realiteiten.

Onder het democratische rechtssysteem van Spanje is de rechterlijke macht volledig onafhankelijk en is de mogelijke herziening van uitspraken door nationale en internationale gezagsdragers gegarandeerd. De regering respecteert alle rechterlijke uitspraken, inclusief de  uitspraak van het Hooggerechtshof tegen negen separatistische leiders, die illegale daden ten laste zijn gelegd die zij in het najaar van 2017 hebben begaan. In dit geval trad het Hof met de grootst mogelijke transparantie op: het hele proces was live op televisie te volgen.

De reacties op de uitspraak van het Hooggerechtshof waren zeer divers: hoewel sommigen menen dat gevangenisstraffen van tussen de negen en dertien jaar te mild waren, hebben anderen betogingen tegen de uitspraak georganiseerd. Hoewel sommige van deze betogingen vreedzaam waren, zijn andere uitgelopen op extreem geweld.

Het recht om te protesteren en te staken is een fundamentele pijler onder onze democratie, en ik respecteer de Catalaanse burgers volledig die dit recht vreedzaam hebben uitgeoefend. Maar de georganiseerde en doelbewuste gewelddaden die zich de afgelopen weken in Catalonië hebben voorgedaan zijn iets heel anders en vertegenwoordigen in geen enkel opzicht de tolerante en verwelkomende geest van de regio.

De illegale poging om de onafhankelijkheid van Catalonië te bewerkstelligen is verlopen volgens een route die in het huidige Europa maar al te goed bekend is. Die route leidt door een web van leugens, gesponnen door fake news en virale berichten, en dient ertoe om rechtse extremisten en vijanden van de Europese integratie van energie te voorzien. Het is dezelfde route die elders is gekozen door degenen die verdeeldheid zaaien in samenlevingen door de retoriek van de reactie te exploiteren teneinde polarisatie en confrontatie te bevorderen.

Onlangs hebben de leiders van deze beweging, zoals de voorzitter van de belangrijkste pro-separatistische vereniging, gezegd dat geweld nodig zou kunnen zijn om meer aandacht te verkrijgen voor hun zaak. Maar als we iets hebben geleerd van de pijnlijke en bloedige geschiedenis van Europa, is het dat geen enkele politieke ambitie ooit de toevlucht tot geweld kan rechtvaardigen, om maar te zwijgen van de normalisering van geweld als politiek instrument.

Mijn regering is deze uitdaging tegemoetgetreden met evenredigheid en controle. Ik geloof er met heel mijn hart in dan terughoudendheid onze kracht is. We hebben snel gereageerd om vrede en stabiliteit te herstellen voor de burgers van Catalonië, waarvan de meerderheid de huidige instabiele impasse afwijst. We zijn ook met omzichtigheid te werk gegaan om het risico dat van momenten van spanning uitgaat tot het laagst mogelijke niveau te beperken. En we mogen niet de voorbeeldige inspanningen en moed vergeten van de Catalaanse politie, met de steun van de nationale politie, bij het handhaven van de orde in een tijd dat de leiders van de regio openlijk blijk hebben gegeven van hun minachting voor de wet.

Het is een absurde paradox om er getuige van te zijn dat de president van de Generalitat het geweld bagatelliseert, terwijl hij een politiemacht veroordeelt die op zijn gezag handelt, en niets anders dan zijn plicht doet. Het is tevens een ernstige misvatting. Ik roep hem op om het geweld ten volle en zeer duidelijk te veroordelen, en om een dialoog aan te gaan met de Catalanen die geen onafhankelijkheid willen, en met de partijen die niet pro-separatistisch zijn. Hij moet gaan optreden als president van alle Catalanen, en niet alleen van degenen die zijn politieke overtuigingen delen.

Ik zal niet opnieuw tolereren dat een extreem-nationalistische opstand, gevoed door valse verhalen, en vervuld van leugens, het succes van de Spaanse democratie ondermijnt, waar onze burgers en instituties zo hard voor gevochten hebben. In de discussie over de toekomst van Catalonië staat uitsluitend het helen en de coëxistentie van het Catalaanse volk en de Catalaanse samenleving, en niet de onafhankelijkheid, op de agenda. Dit is onze voornaamste uitdaging: te garanderen dat iedereen begrijpt en aanvaardt dat een unilateraal pad naar de onafhankelijkheid een rechtstreekse belediging is van fundamentele democratische principes.

Op dit moment zijn terughoudendheid en matiging geboden. We zullen optreden met alle stevigheid die nodig is om de vreedzame coëxistentie te verdedigen, maar met de intelligentie om te erkennen dat we een kans hebben om aan een nieuw hoofdstuk dat voor ons ligt te beginnen. Ik ben nooit een dialoog uit de weg gegaan mits beide partijen bereid zijn om te handelen binnen het kader van de grondwet en het recht. Ik wil geen leider zijn van wij-tegen-zij. Mijn taak is het gelijkelijk dienen van alle Spanjaarden.

Er zijn verschillende gebieden waarop de dialoog kan worden aangegaan als de separatistische leiders bereid zijn hun unilaterale pad te verlaten. We kunnen tegen elkaar praten en naar elkaar luisteren, zonder dreigementen of betutteling. Ik weet dat er open wonden zijn, en dat er pijn en frustratie is. Maar desondanks is er een mogelijkheid voor de hoop, in de erkenning van wat we samen hebben bereikt en van het denken over wat we samen kunnen doen om het welzijn van al onze burgers te verbeteren. Maar dan moeten de separatistische leiders wel terugkeren naar het domein van de grondwet en respect voor de rechtsstaat tonen.

Mijn regering heeft Spanje aan het front geplaatst van het project van de Europese integratie, en aan het front van de strijd tegen onze grootste mondiale problemen. We willen de uitbreiding van de rechten en vrijheden versterken, en de strijd tegen de ongelijkheid aangaan. Deze doeleinden overstijgen een nationalistische visie, en we hebben Catalonië en de Catalaanse samenleving nodig om ze te verwezenlijken.

Vertaling: Menno Grootveld

https://prosyn.org/s5qyTd8nl;
  1. palacio101_Artur Debat Getty Images_earthspaceshadow Artur Debat/Getty Images

    Europe on a Geopolitical Fault Line

    Ana Palacio

    China has begun to build a parallel international order, centered on itself. If the European Union aids in its construction – even just by positioning itself on the fault line between China and the United States – it risks toppling key pillars of its own edifice and, eventually, collapsing altogether.

    5
  2. rajan59_Drew AngererGetty Images_trumpplanewinterice Drew Angerer/Getty Images

    Is Economic Winter Coming?

    Raghuram G. Rajan

    Now that the old rules governing macroeconomic cycles no longer seem to apply, it remains to be seen what might cause the next recession in the United States. But if recent history is our guide, the biggest threat stems not from the US Federal Reserve or any one sector of the economy, but rather from the White House.

    3
  3. eichengreen134_Ryan PyleCorbis via Getty Images_chinamanbuildinghallway Ryan Pyle/Corbis via Getty Images

    Will China Confront a Revolution of Rising Expectations?

    Barry Eichengreen

    Amid much discussion of the challenges facing the Chinese economy, the line-up of usual suspects typically excludes the most worrying scenario of all: popular unrest. While skeptics would contend that widespread protest against the regime and its policies is unlikely, events elsewhere suggest that China is not immune.

    4
  4. GettyImages-1185850541 Scott Peterson/Getty Images

    Power to the People?

    Aryeh Neier

    From Beirut to Hong Kong to Santiago, governments are eager to bring an end to mass demonstrations. But, in the absence of greater institutional responsiveness to popular grievances and demands, people are unlikely to stay home.

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated Cookie policy, Privacy policy and Terms & Conditions