4

Leven in de Uber-stad

LONDEN – Mais Oui! Zoals elke Franse middelbare scholier weet werd het Internet uitgevonden in Parijs. Het heette Minitel, een afkorting voor Médium interactif par numérisation d’information téléphonique, een netwerk van bijna negen miljoen terminals dat mensen en organisaties in staat stelde om met elkaar in verbinding te komen en in real time informatie met elkaar uit te wisselen. Minitel bloeide tijdens de jaren tachtig en negentig en bracht een variëteit aan online apps voort die vooruit liep op de mondiale internetgekte. Vervolgens kwijnde het langzaam weg en werd het uiteindelijk afgeschaft nadat het ‘echte’ Internet naar mondiale dominantie rees.

Zowel Minitel en het Internet werden gebaseerd op het creëren van digitale informatienetwerken. Hun implementatiestrategieën echter verschilden enorm. Minitel was een top-down systeem; een grote uitrol-inspanning gelanceerd door de Franse PTT. Het werkte goed, maar de potentiele groei en innovatie was noodzakelijkerwijs beperkt door het rigide ontwerp en de gepatenteerde protocollen.

Het Internet daarentegen evolueerde vanaf onderop en was in staat om aan de initiële oproepen van de telecomreuzen tot regulering te ontkomen. Uiteindelijk werd het de chaotische maar revolutionaire veranderaar van de wereld die we nu kennen (‘een geschenk van God’, zoals Paus Franciscus het onlangs noemde).

Er komt nu een andere technologische revolutie aan. Doordringende technische netwerken betreden de fysieke ruimte, wat de aanzet geeft tot het ‘Internet van Alles’; de genetwerkte levensader van de ‘slimme stad’. En opnieuw ontstaat er een breed spectrum aan implementatiemodellen in verschillende delen van de wereld.