18

Waarom Jeffrey Sachs er toe doet

SEATTLE – Bononoemt econoom JeffreySachs ‘de aandachttrekker die het hardste schreeuwt’. Voor mij is Sachs deBono van de economie; een man met een indrukwekkende intelligentie, passie enovertuigingskracht die zijn gaven wijdt aan het opkomen voor de armste mensenop de planeet. Dus ik was niet verrast dat een journalist Sachs een fascinerendhoofdpersoon voor een boek zou vinden en een goede manier om lezers te trekkenvoor het potentieel saaie onderwerp internationale ontwikkeling.

In TheIdealist schetst Nina Munk van de VanityFair een genuanceerd portret van Sachs en zijn Millennium Villages Project (MVP); een demonstratieproject van 120miljoen dollar bedoeld om de wereld te laten zien dat het mogelijk is omAfrikaanse dorpen uit de armoede te tillen door een enorme instroom vandoelgerichte assistentie. Het zou voor Munk makkelijk zijn geweest en misschiencommerciëler om een karikatuur te schetsen, waarbij ze Sachs’ negatieve kwaliteitenzou benadrukken ten koste van zijn grote gaven. Maar dit doet ze niet.

Munk heeft zes jaaronderzoek gedaan voor het boek, heeft Sachs goed leren kennen en voor langeretijd in twee van de 15 MillenniumVillages gewoond. Ze begrijpt duidelijk het belang en de moeilijkheden vanwat Sachs en zijn team proberen te doen.

Anders dan andereboeken over internationale ontwikkeling is het boek van Munk zeer leesbaar enniet te lang (260 pagina’s). Ik heb iedereen bij onze stichting verteld dat ikhet de moeite waard vind om te lezen. Het is een waardevol (en somshartverscheurend) verhaal met een moraal. Terwijl sommige van de Millennium Villages er in slaagdenfamilies te helpen om hun gezondheid en inkomen te verbeteren kwamen de tweedorpen die Munk de langste tijd bestudeerde (Dertu in Kenia en Ruhiira inRwanda) niet in de buurt van het realiseren van de visie van Sachs.