Skip to main content

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated Cookie policy, Privacy policy and Terms & Conditions

rogoff185_alex segre_contributor getty images_credit card machien Alex Segre/Contributor/Getty Images

De voordelen van een progressieve verbruiksbelasting

CAMBRIDGE – Is het tijd dat de Verenigde Staten gaan overwegen om over te stappen van een inkomstenbelasting op een progressieve consumptie- of verbruiksbelasting, als manier om de toenemende ongelijkheid in rijkdom aan te pakken? Veel economen zijn al lange tijd voorstander van een op de consumptie gebaseerd belastingstelsel, om redenen van efficiency en eenvoud. Maar ondanks wat sporadische steun heeft het idee nooit veel aanhang gewonnen onder politici. Is het tijd om het opnieuw te overwegen?

Een van de voornaamste bezwaren is dat voor een systeemverandering een mogelijk ingewikkelde transitie nodig is om te voorkomen dat bestaande rijken gestraft worden, die belast zouden worden als ze zouden proberen hun opgetaste spaartegoeden uit te geven, waarover ze al inkomstenbelasting hebben betaald. Maar in een klimaat waarin de ongelijkheid in rijkdom onverbiddelijk toeneemt kan dat nadeel feitelijk een voordeel zijn. Bovendien is een grote kracht van een verbruiksbelasting dat die het sparen niet belast en bedrijven meer prikkels geeft om te investeren.

Er zijn zeker andere, ongecompliceerdere ideeën om de ongelijkheid in rijkdom aan te pakken. De Amerikaanse senator Elizabeth Warren heeft een belasting voorgesteld op de 75.000 rijkste Amerikaanse huishoudens, wat zou neerkomen op een jaarlijkse belasting op rijkdom van 2% voor degenen met een vermogen van ruim $50 mln, oplopend naar 3% voor miljardairs. Het stoutmoedige voorstel van Warren heeft geleid tot een intensief debat onder economen over de vraag hoeveel geld het zou opbrengen. Emmanuel Saez en Gabriel Zucman van de Universiteit van Californië, Berkeley – zware jongens op het terrein van de literatuur over ongelijkheid – hebben het plan van Warren gesteund, en becijferd dat het bijna $3 bln zou kunnen opbrengen over een periode van tien jaar. Een aantal prominente ultra-rijken heeft zich er ook voor uitgesproken.

We hope you're enjoying Project Syndicate.

To continue reading, subscribe now.

Subscribe

Get unlimited access to PS premium content, including in-depth commentaries, book reviews, exclusive interviews, On Point, the Big Picture, the PS Archive, and our annual year-ahead magazine.

https://prosyn.org/KP4jyyKnl;
  1. solana114_FADEL SENNAAFP via Getty Images_libyaprotestflag Fadel Senna/AFP via Getty Images

    Relieving Libya’s Agony

    Javier Solana

    The credibility of all external actors in the Libyan conflict is now at stake. The main domestic players will lower their maximalist pretensions only when their foreign supporters do the same, ending hypocrisy once and for all and making a sincere effort to find room for consensus.

    0

Edit Newsletter Preferences