working poor Viewminder/Flickr

Minimumloon of Basisinkomen?

LONDON – In de meeste rijke landen wonen op dit moment miljoenen ‘werkende armen’; mensen die met hun werk niet genoeg verdienen om boven de armoedegrens te blijven, en waarvan de lonen daarom door de staat moeten worden aangevuld. Deze subsidies nemen de vorm aan van belastingkredieten.

Dit idee is al een zeer oud. Engeland voerde tijdens de Napoleontische oorlogen het ‘Speenhamland’-systeem in; een vorm van directe bijstand, bedoeld om de stijgende broodprijs te compenseren. In 1795 keurden de autoriteiten van Speenhamland, een dorp in Berkshire, inkomensafhankelijke progressieve loonsubsidies goed. De aanvullingen die huishoudens kregen varieerden al naar gelang het aantal kinderen en de prijs van het brood.

Maar deze opzet werd bekritiseerd omdat die werkgevers in staat stelde om lonen beneden het bestaansminimum te betalen, daar de belastingbetaler het verschil wel zou bijleggen. In 1834 werd het Speenhamland-systeem ingeruild voor de Nieuwe Armenwet, die de bijstand tot werkinrichtingen beperkte, waar de omstandigheden afdoende verschrikkelijk waren om mensen terug de arbeidsmarkt op te dwingen.

To continue reading, please log in or enter your email address.

To continue reading, please log in or register now. After entering your email, you'll have access to two free articles every month. For unlimited access to Project Syndicate, subscribe now.

required

By proceeding, you are agreeing to our Terms and Conditions.

Log in

http://prosyn.org/2hhjSJr/nl;

Cookies and Privacy

We use cookies to improve your experience on our website. To find out more, read our updated cookie policy and privacy policy.