6

Regulering van de deeleconomie

SINGAPORE – De steeds grotere mogelijkheden van mensen om goederen, services en arbeid direct te ruilen via online platforms verandert de manier waarop moderne economieën werken. Maar om te verzekeren dat de opkomst van de ‘deeleconomie’ efficiënt is en de voorwaarden voor alle partijen verbetert is er enige regelgeving nodig.

Mensen kunnen nu veel traditionele servicebedrijven omzeilen. Ze kunnen transport delen door gebruik van Uber, Lyft of RelayRides; accommodatie bieden via Airbnb; huishoudelijke klussen regelen door TaskRabbit, Fiverr of Mechanical Turk en hun boodschappenbezorging door gebruik van Favor en Instacart. Op dezelfde manier maken crowdfunding platforms zoals Kickstarter en Lending Club het voor start-ups mogelijk om subsidies, leningen of investeringen op te halen bij de gewone bevolking in plaats van te bouwen op een financiële intermediair.

Door de tussenpersonen weg te snijden geven deze online platforms de macht aan individuen, verminderen ze transactiekosten en creëren ze een inclusievere economie. Maar hun evolutie is nog verre van eerlijk en veel van deze services zullen een zorgvuldige regulering vereisen als ze willen bloeien, zoals protesten en rechterlijke uitspraken tegen Uber in Europa aantonen.

Een van de redenen waarom Uber en andere deeleconomie-pioniers zo ontwrichtend zijn is omdat ze een zeer efficiënte vorm van peer-to-peer kapitalisme representeren. Kopers en verkopers kunnen het direct eens worden over de prijs van elke transactie en de reputaties van zaken hangen af van transparante feedback van klanten, wat een voortdurende druk om de prestaties te verbeteren genereert.