3

Een New Deal voor kwetsbare staten

PARIJS – Vandaag de dag leeft ruwweg een kwart van de wereldbevolking in kwetsbare, door conflicten verscheurde staten. Ondanks het feit dat er de afgelopen vijftig jaar grote hulpbedragen naar deze staten zijn gegaan, blijven gewapende conflicten en geweld de levens van miljoenen mensen in de hele wereld teisteren. Internationale en nationale partners moeten de manier waarop zij met deze staten omgaan radicaal veranderen.

Ik heb de noodzaak van een nieuwe aanpak in 2004 uit de eerste hand in Sri Lanka ervaren. Binnen twee maanden na de verwoestende tsunami, die in december 2003 had toegeslagen, bezochten bijna vijftig staatshoofden en ministers het eiland. Ze kwamen allemaal met hun eigen plannen, hun eigen maatschappelijke organisaties en hun eigen televisieploegen. Weinigen kwamen met een diep inzicht in de dynamiek van het politieke conflict tussen de militante Tamils en de staat Sri Lanka. Er werden grote fouten gemaakt, die het geweld verder hebben gevoed.

Onze grootste uitdaging vandaag de dag is afstand nemen van het partnerschapsmodel, dat ervan uitgaat dat prioriteiten, beleidsmaatregelen en financieringsbehoeften moeten worden vastgelegd in de hoofdsteden van de donorlanden en op de hoofdkantoren van de ontwikkelingspartners. Staten die door conflicten worden verscheurd moeten voortaan hun eigen lot kunnen bepalen.

We moeten modellen opstellen voor de periode vlak ná een conflict, zoals het model dat wordt bepleit door de G7+, een groep van achttien kwetsbare staten. Dit model is eenvoudig: Landen beoordelen hun eigen situatie, met behulp van instrumenten die zij zelf ontwikkelen en die goed aansluiten bij de lokale context, om een visie en een plan te formuleren voor het consolideren van de vrede en het bewerkstelligen van voorspoed.